"Μηχανικότητα Και η Προσοχή."
«Σπάζοντας τα δεσμά της αυτόματης αντίδρασης.»
“Εξερευνήστε την πηγή της διδασκαλίας. Περισσότερο υλικό και βαθύτερη μελέτη στο tetartosdromos.gr.”
«ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ».
Δωρεαν Εγγραφη
Contact Form
Μηχανικότητα
Όταν με την αυτοπαρατήρηση δούμε, και ανακαλύψουμε στη μνήμη μας, με πόσο απόλυτα μηχανικό τρόπο γίνονται τα πιο βδελυρά πράγματα, που αργότερα δεν μπορούμε να καταλάβουμε πώς μπορέσαμε να τα κάνουμε, τότε θα ξέρουμε τι είναι η μηχανικότητα. Σε όλη μας τη ζωή κάνουμε μηχανικά ό,τι δεν θα κάναμε ποτέ ενσυνείδητα. Αν εξετάσουμε τη ζωή μας, χρόνο με το χρόνο βλέπουμε πράγματα που δεν θα είχαμε κάνει ποτέ ενσυνείδητα ή πράγματα που δεν κάναμε τα οποία θα τα είχαμε κάνει αν ήμασταν ενσυνείδητοι. Έτσι πρέπει να σκεφτόμαστε τη μηχανικότητα.
Η Προσοχή και τα επίπεδά της.
Είναι σημαντικό να παρατηρήσουμε τα συναισθηματικά μέρη και να μελετήσουμε τα πράγματα που μας έλκουν και διατηρούν την προσοχή μας, διότι προκαλούν φαντασία. Η μελέτη της προσοχής αποτελεί σημαντικό μέρος της μελέτης του εαυτού. Μπορούμε να έχουμε προσοχή χωρίς ταύτιση. Η προσοχή είναι δυνατόν να ελέγχεται· η ταύτιση όχι, διότι είναι μηχανική.
Μπορούμε να ενεργούμε μηχανικά χωρίς προσοχή, να κάνουμε πολλά πράγματα, χωρίς προσοχή. Σε άλλες περιπτώσεις η προσοχή έλκεται και διατηρείται από την έλξη του αντικειμένου, και μόνο στην τρίτη περίπτωση η προσοχή ελέγχεται. Αν ελέγχουμε την την προσοχή η φανταντασία εξαφανίζεται, διότι η φαντασία λειτουργεί στα μηχανικά μέρη των κέντρων, χωρίς προσοχή. Αν εστιάσουμε την προσοχή μας σε κάτι, σταματάει η φαντασία. Αν κάνουμε κάποια δουλειά και δίνουμε την προσοχή μας σ’ αυτή, τότε, μέρος της προσοχής μας θα συνδεθεί με τη διατήρηση της προσοχής σ’ αυτό που κάνουμε.
Αξιολόγηση & μορφοποιητική σκέψη.
Η αξιολόγηση είναι η σωστή λειτουργία του διανοητικού κέντρου. Υπάρχουν διάφοροι βαθμοί, αλλά τώρα μιλάμε για αξιολόγηση και μορφοποίηση. Είναι σημαντικό να καταλάβουμε τη σημασία της λέξης «μορφοποιητικός». Υπάρχουν δύο μέθοδοι νοητικών συμπερασμάτων: η «μορφοποίηση» και η «αξιολόγηση». Η «μορφοποίηση» είναι ένα συμπέρασμα στο οποίο καταλήγουμε με την ελάχιστη αντίσταση, αποφεύγοντας τις δυσκολίες. Είναι εύκολο, γιατί σχηματίζεται μόνο του – στερεότυπες φράσεις, στερεότυπες γνώμες, σαν σφραγίδα. Η «αξιολόγηση» είναι συμπέρασμα στο οποίο καταλήγουμε με βάση όλο το διαθέσιμο υλικό, όταν συγκεντρώνουμε όλα όσα γνωρίζουμε για κάποιο δεδομένο θέμα και προσπαθούμε να βγάλουμε κάποιο συμπέρασμα.
Τα διαφορετικά κέντρα.
Άλλοτε οι διαλέξεις έχουν ενδιαφέρον και άλλοτε όχι, διότι βρισκόμαστε σε διαφορετικά κέντρα. Σε ένα κέντρο μπορεί να ενδιαφέρεστε, σε άλλο κέντρο δεν ενδιαφέρεστε. Ας υποθέσουμε πως βρίσκεται κανείς στο ενστικτώδες κέντρο, αυτό δεν μπορεί να ενδιαφέρεται για εσωτερικές ιδέες, ενδιαφέρεται για φαγητό και για παρόμοια πράγματα. Αλλά αν βρίσκεστε στο διανοητικό κέντρο, μπορεί να ενδιαφέρετε. Έχουμε τέσσερα δωμάτια στο σπίτι μας, εξαρτάται από το δωμάτιο στο οποίο είμαστε. Το κάθε μέρος ενός κέντρου χωρίζεται σε τρία μέρη: διανοητικό, συναισθηματικό και κινητικό ή μηχανικό μέρος. Το κινητικό μέρος κάθε κέντρου είναι το πιο μηχανικό και είναι αυτό που χρησιμοποιείται συχνότερα. Αυτό δείχνει σε ποιο βαθμό περιορίζουμε τον εαυτό μας, πως δεν χρησιμοποιούμε παρά το πιο αδύνατο μέρος του οργανισμού μας. . Αν κάνουμε κάτι μηχανικά, και σκεφτόμαστε κάτι άλλο, τα χέρια μπορούν να εξακολουθούν να το κάνουν μηχανικά. Αυτό είναι το μηχανικό μέρος του κέντρου. Αν η δουλειά μας χρειάζεται σταθερή σκέψη, επινοητικότητα, προσαρμοστικότητα, είμαστε υποχρεωμένοι να δουλεύουμε με τα διανοητικά μέρη.
Επαλήθευση με παρατήρηση και προσοχή.
Είναι πολύ εύκολο να διακρίνουμε τα τρία αυτά μέρη όταν παρατηρούμε τον εαυτό μας. Η μηχανική σκέψη μετατρέπεται σε φαντασία. Τα μηχανικά μέρη δεν χρειάζονται προσοχή. Τα συναισθηματικά μέρη χρειάζονται έντονο ενδιαφέρον και ταύτιση, προσοχή χωρίς προσπάθεια ή πρόθεση, διότι η προσοχή έλκεται και διατηρείται από την έλξη του αντικειμένου. Αλλά στα διανοητικά μέρη πρέπει να ελέγχουμε την προσοχή μας. Όταν συνηθίσουμε να ελέγχουμε την προσοχή, θα γίνουν κατανοητές αμέσως οι διαφορές των κέντρων.
Η μορφοποιητική σκέψη και ανάπτυξη.
Η μορφοποιητική σκέψη δεν είναι σκέψη, είναι συσκευή καταγραφής υπηρετεί πολλούς σκοπούς, αλλά δεν είναι για να σκεφτόμαστε. Οι άνθρωποι Νο1, Νο 2 και Νο 3 μπορούν να ζήσουν μόνο με τη μορφοποιητική συσκευή. Η μεγάλη πλειοψηφία των ανθρώπων δεν χρησιμοποιούν τίποτε άλλο. Βέβαια αναπτύσσεται το είναι τους σε κάποιο βαθμό, μόνο που η ανάπτυξη αυτή, δεν είναι ατομική, είναι συνολική ανάπτυξη σαν να μιλάμε για ένα παιδί ή για έναν ενήλικα. Αλλά το είναι τους δεν αναπτύσσεται πέρα από ένα ορισμένο επίπεδο, και εμάς μας ενδιαφέρει η ανάπτυξη του είναι, προς την κατεύθυνση του ανθρώπου Νο 4.
Ταύτιση Και σκέψη.
Το να σκεφτόμαστε για τις ιδέες του συστήματος είναι ένας τρόπος να σταματήσουμε την ταύτιση. Η ταύτιση περιορίζει τη σκέψη, την κάνει ελαττωματική την δεσμεύει, δεν μπορούμε να σκεφτούμε, ούτε να βγάζουμε συμπεράσματα. Κατεβάζει το επίπεδο της φυσιολογικής διανοητικής ικανότητας του ανθρώπου. Η σκέψη για τις ιδέες του συστήματος σταματάει την ταύτιση, επειδή δεν μπορούμε να τις σκεφτούμε αν ταυτιζόμαστε μ’ αυτές. Η σκέψη με ταύτιση δεν θα προκαλέσει κανένα αποτέλεσμα.