Όταν με την αυτοπαρατήρηση δούμε, και ανακαλύψουμε στη μνήμη μας, με πόσο απόλυτα μηχανικό τρόπο γίνονται τα πιο βδελυρά πράγματα, που αργότερα δεν μπορούμε να καταλάβουμε πώς μπορέσαμε να τα κάνουμε, τότε θα ξέρουμε τι είναι η μηχανικότητα. Σε όλη μας τη ζωή κάνουμε μηχανικά ό,τι δεν θα κάναμε ποτέ ενσυνείδητα. Αν εξετάσουμε τη ζωή μας, χρόνο με το χρόνο βλέπουμε πράγματα που δεν θα είχαμε κάνει ποτέ ενσυνείδητα ή πράγματα που δεν κάναμε τα οποία θα τα είχαμε κάνει αν ήμασταν ενσυνείδητοι. Έτσι πρέπει να σκεφτόμαστε τη μηχανικότητα.
«Αυτή είναι μια σύντομη εισαγωγή. Η πλήρης ανάλυση βρίσκεται στο: https://www.tetartosdromos.gr/kefaleo-proto/
Είναι πολύ εύκολο να διακρίνουμε τα τρία αυτά μέρη όταν παρατηρούμε τον εαυτό μας. Η μηχανική σκέψη μετατρέπεται σε φαντασία. Τα μηχανικά μέρη δεν χρειάζονται προσοχή. Τα συναισθηματικά μέρη χρειάζονται έντονο ενδιαφέρον και ταύτιση, προσοχή χωρίς προσπάθεια ή πρόθεση, διότι η προσοχή έλκεται και διατηρείται από την έλξη του αντικειμένου. Αλλά στα διανοητικά μέρη πρέπει να ελέγχουμε την προσοχή μας. Όταν συνηθίσουμε να ελέγχουμε την προσοχή, θα γίνουν κατανοητές αμέσως οι διαφορές των κέντρων…..